Αγαπημένα παιχνίδια στο Nes

Posted by Admin on

Μερικά αγαπημένα παιχνίδια από το Nintendo Entertainment System (NES).

Όταν ήμουν 8 χρονών, πήρα δώρο την πρώτη μου κονσόλα, το NES. Τα παιχνίδια ήταν ακριβά, ειδικά για 8χρονους, αλλά είχαμε μαζέψει περίπου 10 τίτλους δικούς μας, τους οποίους ανταλλάσσαμε με άλλους στην γειτονιά. Το μόνο του ελάττωμα, ότι έπρεπε να καθαρίζεις συχνά τις κασέτες του από την σκόνη, γιατί δεν τις έπαιζε.

Δείτε παρακάτω τα αγαπημένα μου παιχνίδια για το NES.

Pinball

Το Pinball ήταν από τα πρώτα παιχνίδια που έτρεξα στο NES. Ο τρόπος χειρισμού του ήταν απλός, έπρεπε να μετακινείς τον χαρακτήρα με το σταυρό και τα κουμπιά. Απλό παιχνίδι, αλλά εθιστικό.

Super Mario Bros.

To Super Mario Bros. ήταν το παιχνίδι που χάζευαν πολλοί στα τότε πολυκαταστήματα. Ήταν το παιχνίδι που γινόταν ο χαμός τότε.
Το συγκεκριμένο το είχε δώρο η συσκευασία του NES.

Ο τίτλος είναι πλέον γνωστός, ωστόσο για όσους δεν το ξέρουν, έπρεπε να οδηγείς τον Mario από διάφορες πίστες για να σώσεις την πριγκίπισσα. Τότε ήταν το must παιχνίδι. Σε πολλές συζητήσεις, αναφερόμασταν στο πόσο χρόνο κάναμε την κάθε πίστα, στα sortcuts κλπ. Ένα από τα καλύτερα παιχνίδια ever.

Super Mario Bros. 3


Προσπερνώντας το άθλιο -κατ εμέ- Super Mario Bros. 2, ας δούμε το Super Mario Bros. 3. Το Super Mario Bros. 3 ήταν άλλο ένα παιχνίδι που αγόρασα για το NES. Το συγκεκριμένο ήταν ένα βήμα καλύτερο από το 1, καθώς σου έδινε επιπλέον δυνατότητες.

The Legend Of Zelda

To The Legend Of Zelda το πήρα από έναν στην γειτονιά, καθώς τον έβλεπα να “λιώνει” κυριολεκτικά με αυτό και με κίνησε την περιέργεια. Το πήρα πολύ καιρό μετά από την στιγμή που πήρα το NES, ωστόσο ήταν ένας τίτλος σταθμός στην κονσόλα.

Το συγκεκριμένο ερχόταν σε χρυσή κασέτα και γενικά ξεχώριζε από τα υπόλοιπα παιχνίδια. Δεν ήταν το παιχνίδι που τελείωνες σε μία μέρα, αλλά έπρεπε να καθίσεις καιρό για να το τελειώσεις.

Αν και ψιλοβαριόμουν τον τρόπο αλλαγής των επιπέδων-εικόνων. Έπρεπε να περιπλανηθείς ανάμεσα σε 8 μπουντρούμια για να μαζέψεις όλα τα Triforce. Μόλις τα μάζευες, πήγαινες να πολεμήσεις τον Ganon για να τελειώσεις το παιχνίδι.

Megaman



Με το 1ο δανεικό από φίλο και το 2ο αγορασμένο, έπειτα από το κόλλημα που είχα φάει με αυτόν τον τίτλο, ήταν 2 από τα καλύτερα παιχνίδια που είχα παίξει. Τα παιχνίδια είναι πάνω κάτω τα ίδια, έπρεπε να νικήσεις το αφεντικό της κάθε πίστας, αποκτώντας έτσι το όπλο του, το οποίο σε βοηθούσε να περάσεις κάποιο άλλο επίπεδο, που χωρίς το όπλο αυτό, δεν θα μπορούσες.

Ένα από αυτά που θυμάμαι, είναι οι μουσικές της κάθε πίστας, οι οποίες ήταν πολύ ωραίες.

Metroid

Στο Metroid, έχεις την Samus Aran, η οποία πολεμά πειρατές. Απλό σενάριο…

Και όμως, το παιχνίδι ήταν τεράστιο (για τα δεδομένα της εποχής), με τα επίπεδα να συνδέονται μεταξύ τους με ασανσέρ, πόρτες και κρυφά σημεία.
Το παιχνίδι κυριολεκτικά σου ρουφούσε το “μυαλό”, καθώς έπρεπε να θυμάσαι τα σημεία που πήγες κλπ.

Double Dragon 3: The sacred Stones

Το συγκεκριμένο, στην Ευρώπη λέγεται “The sacred stones” και όχι “The Rosetta Stone” που αναφέρεται στο Wikipedia.

Δανεικό από ένα φίλο, με την διαδικασία του στοιχήματος, καθώς ήταν τρομερά δύσκολο παιχνίδι.
Δηλαδή, βάλαμε στοίχημα ποιος θα το τερματίσει κλπ.

Το παιχνίδι, αν και κινούνταν στα κλασικά επίπεδα του Double Dragon, είχες την δυνατότητα να παίρνεις μαζί σου χαρακτήρες ώστε να μπορείς να τους αλλάζεις κατά την διάρκεια του παιχνιδιού, κάνοντας χρήση των δυνατοτήτων του καθενός.

Το ποιο δύσκολο σημείο, ήταν το τελευταίο επίπεδο του, η Αίγυπτος και ειδικά η μούμια και η αρχηγός του επιπέδου, η Cleopatra, το οποίο και σου άλλαζε κυριολεκτικά “τα φώτα” για να το τελειώσεις.